:: الهه ی تنهايی ::

 


در زمانی که وفا

قصه برف به تابستان است،

و صداقت

 گل نايابی است،

به چه کس بايد گفت :

با تو خوشبخت ترين انسانم !!!

پ.ن --- وفا و صداقت را يافتم ، خوشبخت ترين انسانم ؟؟؟

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

 


هزاران بار در کنار رود جاری دلتنگيم که می ايستم ،

و می سرايم آن چرا که نمی دانم چيست ،

دلم باز تنگ تر می شود ...

خدايا !

درون اين قلب من حسی می تپد که خود در يافتنش گنگ و سر گردانم !

مرا تا به کی خواهی کشيد به دنبال آنچه که نمی توانم به زيبايی بودنش ،

تصويرش را نقاشی کنم !؟

من همين جا ايستاده ام،

کنار بودن ........ اما تو مرا نمی بينی !

در کنار بودنی که بودنش ديدنی نيست ...

همانند روحی که بودنش قابل رويت نيست ،

اما لمس شدنی است ...!!!

زندگی طعم ديگری دارد ...

همانند طعم گس خرمالو ...

آنچنان که برای نخستين بار ،چشيدنش دهانت را جمع می کند !!!

پ.ن --- کوچه ی ما اگر بن بست هم شود ... باز به دل همه فرشته ها راه دارد !!!

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

 


با توام ، با تو که يک عمر با منی ،

با توام ، با تو که همدم سکوت منی ،

با توام ، با تويی که ساعت ها رو در روی من می نشينی و بی آنکه چيزی بگويی ،

فقط به من لبخند می زنی !

با تو هستم ، با تويی که مرا يک دنيا می مانی ،

با تو هستم ، با تويی که يک رنگی ......... تنها يک رنگ !

ساده ساده !

با تو هستم ، با تويی که اشک های مرا نظاره می کنی و تنها لبخند می زنی ،

با تو هستم ، تويی که هر شب با لبخند تو به خواب می روم ،

و با لبخند نگاه تو نيز بر می خيزم ،

با تو هستم ، با تويی که بی آنکه از من چيزی بخواهی ، سر تا به پا مال منی !

تويی که تنهايی !!!

فقط و فقط با منی !

مال منی !

تويی که جز تو هيچکس همدم من نيست !

تويی که تنها چند خط ساده ای !

آری با توام ...

تويی که تنها نقش زغالين آدمکی هستی بر روی ديوار اتاقم ... !!!

پ.ن --- حالا معنی تغيير فصل ها رو می فهمم ... چون فصل جديدی پيدا کردم !!! 

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

بدون عنوان !!!


به پندار تو :

جهانم زيباست !

جامه ام ديباست !

ديده ام بيناست !

زبانم گوياست !

قفسم هم ، طلاست !

                               --- بر اين ارزد ، که دلم تنها ست ؟! ---

پ.ن--- تکراری : ---- دو سالش شد .... وبلاگم !

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

رنگين کمان !!!


همه چيز گاه اگر کمی تيره می نمايد

باز روشنا می شود زود ،

تنها فراموش مکن

اين حقيقتيست

بارانی بايد

تا رنگين کمانی برآيد !

وليمويی ترش

تا که شربتی گوارا فراهم شود

و گاه روزهايی در زحمت

تا که از ما انسان هايی توانا تر بسازد.

خورشيد دوباره خواهد درخشيد...

                                            زود ،

                                                    خواهی ديد !!!

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

تنها بودم ...


مرا کسی نساخت /

 خدا ساخت /

 نه آنگونه که کسی می خواست /

 که من کسی نداشتم /

 او بود که مرا ساخت / 

آنچنان که خودش خواست /

وقتی خواستند کار دل را در سينه ام اغاز کنند /

کسی نبود تا از خزانه ی دل های خوب ، بهترين را برگزيند /

                               ....   تنها بودم   .... 

                                             چون اکنون !!!

 

 

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

دل ِ گرفته


من زير آسمان بلند هستم ...

                                راه می روم ...

                                              نفس می کشم ...

        من اين روز ها زياد دلم می گيرد ...

                                            حس می کنم در اين لحظه نا شناخته ترينم ...

     عادت ميکنم به فهميدن ...

                              کنار می آيم با بودن ...

                                           طی می کنم با زندگی ...

                                                                گذر می کنم از اتفاق ...         

   دلم فرياد می خواهد و طبيعت بکر و يک سکوت عميق و تبسمی طولانی !!!

 

 

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

خلاء ...


هميشه فکر می کردم خلاء جای خيلی دوريه ...

                                                           ولی نيست !؟

خلاء يعنی ...

                     يه صندلی خالی کنار من

                     يه شــــاخ گـل پژمــــــرده 

                     يه ادم فـــراموش شــــده

                    انتـــظار از پشـــت پـنـجره

                                          دلـم تــنگ شــده ...

                

 

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

غريبه بودم ...


غريبه بودم ...

همه می دانند غريبه يعنی چه ... يعنی می ايد و می رود

بدون اينکه بدانی کيست ؟

نمی دانستم که در اين شهر دور افتاده با کوچه های بغض گرفته اش نبايد ماند ...

بايد رفت .... ولی ماندم ...

و اينک در غمگين ترين لحظه های زندگيم ،

به سوگ قلب پريشانم نشسته ام .

دلم می خواهد غوغای درونم را فرياد بزنم .

ولی کسی با من همدردی نمی کند ...

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

من نمی توانم ....


من نمی توانم جلوی اشک هايم را بگيرم ،

         چرا همه نمايش ها غم انگيز تمام می شود ؟

         چرا عاشقان يکديگر را به جنون می کشند ؟

         چرا در اين جهان ، کسی به کسی ديگر نمی رسد ؟

چرا ..... ؟؟؟

مات و حيران به تمامی روز های زندگيم می انديشم ...

چرا انسان ها اينقدر اسان می گذرند از انچه که گذشتن از ان دشوار می ماند ؟

همه انسان ها ادميت را از ياد برده اند !

شايد من همانند اسرار می مانم ،

چرا که هيچ کس توان فهميدنم را ندارد !

اری ...

                                 ادمی هميشه از اسرار ميترسد !!!

       پ.ن --- يک سال به خاطراتم اضافه شد...( ۱۱ تير ) .... وبلاگ منم يکساله شد . 

                                          يکسال پيش بود..... حالا فقط ميشه بگی يادش به خير !!!

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

 

Copyright © 2006 - 2008 All Rights Reserved
Template Design By : Marjan!  &  Saghi!

                Archive        Home       E-Mail