:: الهه ی تنهايی ::

اغاز پايان


شربتی از لعل لبش نچشيديم و برفت ------- روی مه پيکر او سير نديديم و برفت

گويی از صحبت ما نيک به تنگ امده بود --- بار بربست وبه گردش نرسيديم وبرفت

بس که ما فاتحه و حرز يمانی خوانديم ---- وز پی اش سوره اخلاص دميدم وبرفت

عشوه می داد که از کوی ملامت نرويم -- ديدی اخرکه چنان عشوه خريديم وبرفت

شد چمان در چمن حسن و لطافت ليکن --- در گلستان وصالش نچميديم و برفت

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کرديم --- کای دريغا به وداعش نرسيديم وبرفت

خاکستر ....

پيام هاي ديگران ()



 

 

Copyright © 2006 - 2008 All Rights Reserved
Template Design By : Marjan!  &  Saghi!

                Archive        Home       E-Mail